Acı çektiğimiz tek an olanla tartışan bir düşünceye inandığımız zamandır. Zihnimiz tamamen berrak olduğu zaman olan, olmasını istediğimizdir. Gerçeğin olduğundan farklı olmasını istiyorsanız, bir kediye havlamayı öğretmeye çalışın. Ne kadar uğraşırsanız uğraşın sonunda kedi size bakacak ve miyav diyecektir. Gerçeğin olduğundan farklı olmasını istemek ümitsiz bir çabadır.

Buna rağmen dikkat ederseniz buna benzer düşüncelere gün içinde defalarca inandığınızı farkedersiniz. “Insanlar daha nazik olmalı.” “Cocuklar terbiyeli olmalı.” “Kocam, (karım) benimle aynı fikirde olmalı.” “Daha zayıf olmalıyım (veya daha güzel, daha başarılı).” Bu gibi düşünceler gerçeğin olduğundan daha farklı olmasını isteme yollarıdır. Bunların iç sıkıcı olduğunu düşünüyorsanız haklısınız. Yaşadığımız stresin tümü gerçek olanla tartışmaktan kaynaklanır.

Çalışma’ya yeni başlayanlar bana sık sık sorarlar. “Ama gerçekle, olanla mücadeleyi bırakırsam güçsüz duruma düşerim. Gerçeği olduğu gibi kabul edersem pasif olurum. Hareket etme arzumu dahi kaybedebilirim.” Onlara bir soru ile cevap veririm. “Bunun doğru olduğunu kesinlikle bilebilir misin?” Hangisi daha güçlendirici? “Keşke işimi kaybetmiş olmasaydım” veya “İşimi kaybettim. Şimdi ne yapabilirim?”

Çalışma olmaması gerektiğini düşündüğünüzün aslında olması gereken olduğunu size gösterir. Olması gerekiyordu çünkü oldu ve yeryüzündeki hiçbir düşünce bunu değiştiremez. Bu durum olanı yermeniz ya da onaylamanız anlamına gelmez. Sadece olanı direnmeden ve içsel mücadelenin yarattığı zihinsel kargaşa olmadan görebileceğiniz anlamına gelir. Kimse çocuğunun hasta olmasını istemez. Kimse bir trafik kazası geçirmeyi istemez ancak bunlar yaşandığında zihnimizde olanlarla kavga etmenin kime faydası olabilir? Olanı kabullenmeyip, kavga etmenin faydasız olduğunu biliriz ama yine devam ederiz çünkü zihnimizdeki kargaşayı nasıl durduracağımızı bilemeyiz.

Ben olanı severim. Bunun sebebi spirituel biri olmam değil, gerçekle kavga  ettiğim zaman canımın acıdığının farkında olmam. Gerçeğin tam olduğu gibi iyi olduğunu bilebiliriz, çünkü onunla kavga ettiğimiz zaman stres hissederiz ve canımız acır. Doğal ve dengede hissetmeyiz. Gerçeğe karşı gelmeyi durdurunca, davranış sade, akıcı, sevecen ve korkusuz bir hal alır. 

Byron Katie Little Book'tan alıntıdır.